|
به
نام خدا
توصیه های ایمنی به مهندسان ناظر ساختمانی :
*با توجه به ماده 34 قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان و
تبصره 7 ماده صد قانون شهرداریها ، مهندسان ناظر ساختمان
مکلف اند نسبت به عملیات اجرایی ساختمانی که به مسئولیت وی
احداث می گردد ( از لحاظ ساختمان با مشخصات مندرج در
پروانه و نقشه ها و محاسبات فنی ) پاسخگوی تمام موارد فنی
آن باشند ، اما متاسفانه در سالهای اخیر مشاهده می گردد
بعضی از کارشناسان در انجام وظایف محوله اهمام می رزند که
موارد ذیل به منظور دفاع از حقوق حقه مهندسان و ایجاد
فضایی خالی از استرس شغلی در راستای اجرای اهداف نظام مند
جامعه مهندسی است . لذا با توجه به موارد فوق رعایت توصیه
های ذیل از طرف مهندسان ناظر ساختمانی الزامی است:
1-هنگام شروع عملیات ساختمانی موارد ایمنی و حفاظت کارگاه
و کارگران را در غالب گزارش کتبی به مالک اطلاع دهد ، در
صورتی که کارفرما بدون اطلاع شروع به عملیات ساختمانی
نماید بلافاصله به شهرداری گزارش نماید.
2-با توجه به مسئولیت نظارت پروژه ساختمانی و لزوم ارسال
گزارشهای به موقع به عدم مقررات حفاظتی ، بهداشتی و ایمنی
در کارگاه مراتب را کتباً به شهرداری و مالک اطلاع دهد ، و
رونوشت آن را به اداره کار محل ارسال دارد.
3-در صورتی که برای مدتی به خارج از استان عزیمت می نماید
مراتب را جهت تعیین جایگزین جهت نظارت بر عملیات اجرایی در
دست اقدام به دفتر نمایندگی نظام مهندسی ساختمان گزارش
نماید ، ضمناً بلافاصله پس از اتمام مهلت قانونی تعهد
نظارت ثبتی مراتب را کتباً به شهرداری و کارفرما اعلام
نماید.
4-در اکثر عملیات تخریبی ساختمانهای قدیمی و در گود
برداریهای جدید احتمال خطرات جانی ناشی از ریش ساختمانهای
همجوار ( به خصوص در مناطقی که زمین پستی و بلندی دارد و
یا هنگام گودبرداریها زیر زمینها ) زیاد است جهت حفظ جان
کارگران ساختمانی و همسایه های مجاور دستورات را به مالک و
رونوشت آن را شهرداری تحویل نمایید.
5-کارفرمایان باید ملزم به بیمه مسئولیت کارفرما در مقابل
کارگان ساختمانی و اشخاص و همچنین بیمه تمام خطر مقاطعه
کاری جهت کا پروژه ، مصالح موجود در کارگاه و همسایه مجاور
باشند.
6-پرداخت هزینه بیمه مسئولیت مهندس ناظر از طرف ناظران
پروژه به منظور جلوگیری از دغدغه مندی و دل نگرانی های
دائمی در رابطه با حوادث موجود در کارگاه
تعریف
زیرا اساس معمولاً اولین قشر است که روی بستر آماده شده
روسازی راه قرار می گیرد. این قشر با مشخصات و ضخامت معین
به تمام عرض بستر روسازی پخش و کوبیده می شود.
عملکرد زیر اساس در روسازی
عملکرد زیر اساس در روسازی به طور خلاصه به شرح زیر است
تعدیل فشارهای وارده :
فشارهای وارده از قشرهای بالای روسازی به وسیله این قشر
تعدیل و به بستر راه منتقل می گردد. به طوری که تنش های
ایجاد شده سبب نشست و یا تغییر شکل غیر مجاز بستر نشود .
با تغییر ضخامت زیر اساس می توان فشار وارده بر سطح روسازی
راه را تنظیم کرد.
خاصیت تراوایی
قشر زیر اساس باید بتواند آب های سطحی و یا آب های نفوذی
شانه ی راه و یا آبهای تراوشی را به نهرهای خارج جسم راه
هدایت کند. برای تامین این ویژگی لازم است دانه بندی مصالح
قشر زیر اساس با دانه بندی های جدول منطبق باشد.
تقلیل ضخامت قشر اساس
استفاده از مصالح زیر اساس موجب روسازی و صرفه جویی در
لایه های اساس و لایه های آسفالتی که مرغوبتر و و گرانتر
هستند می شود.
کاهش اثر یخبندان
با افزایش ضخامت زیر اساس ، که مصالح آن در برابر یخبندان
حساسیت نداشته باشد ، می توان عمق لایه مقاوم در مقابل یخ
بندان را افزایش داد.
انواع زیر اساس
انواع متداول زیر اساس به شرح زیر است.
زیر اساس با شن و ماسه رودخانه ای
زیر اساس معمولاً از شنو ماسه بستر رودخانه ها ، مسیل های
قدیمی ، تپه های شن و ماسه ای یا واریزه ها و سایر معادن
به دست می آید . چنانچه این مصالح دانه های درشت تر از حد
مشخصات داشته باشد. بایستی آنها را به وسیله سرندهای
مکانیکی سرند نموده و دانه بندی مناسب برای مصرف در قشر
زیر اساس را تامین کرد.
زیر اساس از سنگ شکسته کوهی یا قلوه سنگ شکسته
سنگ های استخراج شده از معادن سنگ و یا قلوه سنگ های درشت
طبیعی می تواند در سنگ شکن شکسته و سپس سرند شده و سپس از
اختلاط با سار مصالح ، در قشر زیر اساس به کار رود.
زیر اساس تثبیت شده
در محل هایی که مخلوط شن و ماسه رودخانه ای و یا سنگ شکسته
کوهی طبق مشخصات در دسترس نباشد ، می توان با اضافه کردن
مواد تثبیت کننده مانند سیمکان و آهک و یا قیر آن را
پایدار کرد. در زمین هایی که آلوده به مواد مضری هستند که
روی سیمان اثر مخرب می گذارند و در جاهایی که احتمال رشد و
روییدن گیاهان وجود دارد ، از زیر اساس آهکی ، می توان
استفاده کرد. زیر اساس آهکی که در این فصل تشریح شده است ،
در پایدار نمودن پی راهها ، خیابان ها ، مسیرهای راه آهن ،
پارکینگها و غیره کاربرد دارد.
کوبیدن قشر زیر اساس
کوبیدن قشر زیر اساس از طرفین محور راه با استفاده از
غلتکهای چرخ فولادی استاتیک و یا غلتک های چرخ لاستیکی به
وزن حدود 12 تن شروع می شود. ضمن آن که جهت تسهیل کوبیدگی
می توان از غلتک های لرزشی ( ویبره ) و یا غلتک های کششی
– لرزشی نیز استفاده کرد
وزن غلتک باید طوری باشد که سنگدانه ریز چرخ غلتک شکسته
نشود . عملیات غلتک زنی و کوبیدن قشر زیر اساس در قوس هایی
که دارای شیب یک طرفه ( بربلنی ) می باشد. از داخل قوس
شروع شده و به طرف خارج قوس ادامه می یابد.
قبل از اتمام کوبیدگی ، سطح زیر اساس مجدداً ترازیابی شده
و ارقام نقاط با ارقام نقاط نظیر در نقشه هایی نیمرخ طولی
و نیمرخهای عرضی مطابقت داده می شود . چنانچه اختلاف نهایی
حداکثر 2- + سانتیمتر باشد کوبیدگی ادامه می یابد. در غیر
این صورت مصالح اضافی تراشیده شده و در نقاطی که مصالح کم
می باشد پخش می شود . نهایتاً کسری مصالح به آن اضافه و با
آن مخلوط شده و کوبیدگی تا حصول نتیجه ادامه می یابد.
تراکم نسبی لایه زیراساس ، با آزمایش آشتو 191
T
، باید برابر صد
در صد وزن مخصوص خشک مصالحی باشد که در آزمایشگاه با روش
آشتو اصلاح شده ( آشتو 180
T
– طریقه
D )به دست می آید.
کارشناس مسول امور عمرانی
مهندس ابراهیم فروزان
دریافت
|
